Potrzebujemy rozmowy jak dobrego jedzenia, a dobrowolnie wybieramy emocjonalna anoreksję. <b>W środku wszystko krzyczy:</b> mów do mnie! Obejmij mnie! Kochaj mnie! A jedyne co wychodzi z naszych ust, <b>to słowa nie mające żadnego znaczenia.</b><br>