Zawsze będzie czas, żeby powiedzieć "nie", ale pora skończyć z ...

 Czas jest tym, czego najmniej nam wystarcza, a jest to jedyne, co mamy. Zrozumienie tego paradoksu jest początkiem mądrości.

 Czas jest jak rzeka, którą nie można dotknąć tą samą wodą, bo woda, którą dotkałeś płynie do końca. Woda, którą dotkniesz następnie, jest już inna woda, a jednak ten sam czas.

 Czas jest tylko szczególną formą przestrzeni.

 Jak to mówią – czas nie guma, budzik nie sanki.

 Czas jest najważniejszym zasobem, którego używamy. Daje nam możliwość, ale równocześnie jest ograniczony. Jak na paradoks, wiele osób go marnuje, nie doceniając jego wartości. Czas, który upłynął, nigdy nie wróci.

 Gdy umiem mówić, jestem mocniejszy. Gdy umiem słuchać, jestem jeszcze mocniejszy. Ale gdy umiem rozumieć, jestem najsilniejszy i czas nie ma dla mnie znaczenia.

 Czas nie jest klepsydrą, która przesypuje piasek, lecz żniwiarzem, który więzi snop.

 "Czas jest czymś co można stracić i nigdy już nie odzyskać. Jeśli go zmarnujemy, to jest to nasza największa strata, której żaden wysiłek, żadne złoto nie jest w stanie zrekompensować. Dlatego nie ma nic cenniejszego od czasu."

 Czas jest jak ruchoma piaskownica. Raz strumień piasku przesypuje się z jednego końca do drugiego, a raz odwrotnie. Ale nigdy nie zatrzymuje się w miejscu.

 Czas jest jak rzeka. Nie możesz dotknąć tej samej wody dwa razy, bo przepływająca woda, której dotknąłeś, pójdzie już dalej. Ciesz się każdą chwilą życia.