Włóżmy do ust kamienie, od ...
Włóżmy do ust kamienie, od nowa ćwiczmy wymowę.Nagrodą będą słowa twarde i nieruchome.Słowa jak ludzie - z tętnem bijącym w przegubach szyi.Powróćmy do źródeł życia któreśmy zagubili.
Proprium ingenii humani est odisse, quem laeseriswłaściwe jest naturze ludzkiej nienawidzić tego, kogo się obraziło.
Człowiek nie potrafi ani cierpieć, ani być długo szczęśliwym. Nie jest więc zdolny do niczego co się liczy.
Są pożegnania, na które nigdy nie będziemy gotowi. Są słowa, które zawsze wywoływać będą morza łez.
I są takie osoby na myśl, o których zawsze zasypie nas lawina wspomnień.
Istnieje tyle krzyży, ile ludzi.
Samotność, częsta towarzyszka wewnętrznej siły człowieka - przyciąga i zniewala otoczenie.
Strzeż się nie ludzi – złych, ale nie – ludzi, bo któż jest dobry?
Jedną z najstarszych ludzkich potrzeb jest mieć kogoś, kto zastanawia się, gdzie jesteśmy, kiedy nie wracamy wieczorem do domu.
Czytanie o cudzych problemach pozwala znakomicie zdystansować się do własnych.
Aby zapanować nad człowiekiem, trzeba sprawić, by zaczął się bać.
Nie należy wstydzić się ubóstwa. Istnieje o wiele więcej ludzi, którzy powinni wstydzić się swego bogactwa.