Człowiek wie, co ma, ale nie wie, co dostanie.

 Także najmocniejszy człowiek w ciężkichczasach potrzebuje wsparcia innych.

 Dusza ludzka ma dwa tylko stany: jest polem walki lub pobojowiskiem.

 Nie liczy się to z kim rozmawiasz
w ciągu dnia. Liczy się to o kim myślisz przed snem.

 Istnieje tyle krzyży, ile ludzi.

 Bogactwo człowieka mierzy się rzeczami, z których on spokojnym sercem rezygnuje.

 W umieraniu najstraszniejsze wydaje mi się to, że człowiek jest zdany tylko na siebie.

 Ludzie, zauważyłem, lubią takie myśli, które nie zmuszają do myślenia.

 - No i tak się zdarzyło, że zakochałem się w niej dokładnie wtedy, gdy ona odkochała się we mnie. Niezła ironia losu, co nie?
- To nazywasz ironią losu? Ja dostałem wpierdol na ulicy Sympatycznej.

 Większości świat jawi się jako groźba i pewnie z tej przyczyny ten świat staje się w końcu dla nich prawdziwym zagrożeniem.

 Często zauważałem tę wadę, iż zamiast starać się poznać drugiego, wysilamy się tylko, aby dać poznać siebie.