Prawdziwe niebezpieczeństwo gnieździ się wewnątrz człowieka.

 Może i faktycznie coś się kończy, by coś innego się mogło zacząć. Tylko, że niektóre zakończenia odbijają się na nas zbyt mocno i nie mamy ochoty iść dalej i otwierać nowego rozdziału.

 Człowiek nie dostrzega ważnych chwil w życiu, rozumie to dopiero wtedy, gdy jest już za późno.

 Człowiek, który nie poczuł smaku swoich łez - nie jest prawdziwym człowiekiem.

 Teolog, który nie kocha sztuki,poezji, muzyki, natury,taki teolog może być niebezpieczny.

 (...) przekonałam się, że porządnych ludzi można szukać ze świecą.

 Nigdy człowiek nie jest tak wielki jak wtedy, gdy klęczy.

 Człowiek jest tyle wart, ile to, za co gotów jest umrzeć.

 Miałki i nędzny to człowiek, który ugryziony, gryzie.

 Jeśli doprowadzisz do porządku
własne wnętrze, to, co na zewnątrz
samo ułoży się we właściwy sposób.

 Książka ożywa dzięki czytelnikowi. To on wlewa w nią życie, tworzy w wyobraźni scenę, na której żyją jej bohaterowie.