Istoty ludzkie to jedyny gatunek zwierząt, których szczerze się obawiam.

 Czyż człowiek nie jest tylko kwiatem uniesionym przez wiatr?

 Jedna z największych plag cywilizacji... uczony głupiec.

 Głupiec uważa przypadek za szczęście.

 Dobrze jest ufać.
Nie ufać jeszcze lepiej.

 Samotnym jest się tylko wtedy, gdy ma się na to czas.

 Wilki nie przejmują się tym,
co o nich sądzą barany.

 ...Ilekroć wstaję rano z łóżka i spoglądam w lustro, mam ten sam problem. Jakże trudno mi zaakceptować fakt że ta czarna plama otoczona bladym światłem, to moja gęba...

 Człowiek szczęśliwy to taki, który nie chce tego, czego nie ma.

 Są pożegnania, na które nigdy nie będziemy gotowi. Są słowa, które zawsze wywoływać będą morza łez. I są takie osoby na myśl, o których zawsze zasypie nas lawina wspomnień.

 Nie ma nic bardziej tragicznego niż żebranie o gest, o uśmiech od ukochanej Istoty. Przy tej tragiczności blednie wielka inna tragiczność, tragiczność cielesnego kalectwa, tragiczność duchowego kalectwa... wielka tragiczność blednie przy tragiczności żebrania o miłość.