Człowiek zawsze ma przesadne wyobrażenie o tym, czego nie zna.

 Nie przestaje się kochać człowieka tylko dlatego, że coś spieprzył. Każdy zasługuje na drugą szansę, ale oczywiście, jeśli druga nie jest dziewiętnastą. 

 Człowiek celem samym w sobie.

 Człowiek nie staje się tak łatwo dorosłym. Nie może się stać.

 To, co pogrąża człowieka, to wcale nie upadek do wody, lecz pozostawanie pod wodą.

 Są jednak takie poranki, że budzisz się i przestajesz wierzyć, że gdziekolwiek na świecie jest pięknie. Albo że on w ogóle istnieje, że jest jeszcze coś poza tym jednym pokojem, gdzie trzymasz smutek w sobie.

 "Chcemy iść tak, jak należy? Jeśli tak, to wejdźmy na drogę, która jest najbliżej nas. Wyryj sobie mocno w pamięci to, co Ci teraz powiem: chcemy niekiedy być dobrymi aniołami, a zapominamy o tym, że trzeba być dobrymi ludźmi."

 Nie ma ludzi bardziej
odrażających niż fanatycy tolerancji.

 Nie warto starać się zatrzymywać przy sobie ludzi, przebaczając im każdy błąd, spędzać z nimi czas i każdego dnia obdarzać większym zaufaniem. Oni później i tak dokopią Ci tak mocno, że stracisz wiarę w innych...

 Człowiek jest tym, co zje.

 Pół prawdy to całe kłamstwo.