Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Według Światowej Organizacji Zdrowia depresja to najczęściej występujące na świecie zaburzenie psychiczne. Dotyka nie tylko dorosłych, już od lat rośnie liczba zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży.
Choć pełnoobjawowa depresja dotyczy około 3 – 8 % dzieci, to jej występowanie wzrasta wraz z wiekiem i w przypadku nastolatków dotyczy już około 20%. W dzieciństwie depresja dotyka z taką samą częstotliwością dziewcząt i chłopców. Natomiast podczas okresu dorastania, dziewczęta zapadają na nią dwa razy częściej. Statystyki są zatrważające: w Polsce co roku próby samobójcze podejmuje 6 tysięcy dzieci.
Typowe objawy depresji to obniżona samoocena, przygnębienie, smutek, utrata energii, zanik zainteresowań, bezsenność oraz myśli samobójcze. Oprócz nich mogą pojawić się również inne objawy, które często są bagatelizowane. Należą do nich agresja, pobudzenie, gorsze oceny w szkole, izolowanie się od innych.
Z czego wynika depresja u dzieci i młodzieży? Poznaj jej przyczyny i dowiedz się, co mówi na temat tego zjawiska psychoterapeuta Wojciech Eichelberger.
Dziecko na początku wysyła sygnały, że coś jest nie tak. Należą do nich zmiany w zachowaniu, niecodzienne konflikty, wybuchy agresji, czy zmiana codziennej rutyny.
Według psychoterapeuty Wojciecha Eichelbergera, depresja związana jest z realnymi przyczynami zewnętrznymi, których suma przeciąża adaptacyjne zdolności dziecka.
Rodzice i nauczyciele często ich nie dostrzegają, a dzieci są pozostawiane same sobie. Mimo wołania o pomoc, nie otrzymują jej, a problem coraz bardziej się pogłębia.
Dzieci nie otrzymują pomocy w szkole od przeciążonych nauczycieli, ani w domu od zajętych i przepracowanych rodziców. Mogą na to nakładać się problemy z kontaktami z rówieśnikami, a także nadmiar obowiązków, nauki, brak czasu wolnego i za mało okazji do odreagowania napięcia stresowego ruchem. Obecnie dzieci i nastolatkowie mają dużo powodów do smutku i niepokoju.
Nie wolno bagatelizować powyższych objawów i ignorować sygnałów alarmowych, które wysyłają dzieci. Rolą rodzica jest szczerze rozmawiać i przede wszystkim słuchać dziecka. Ważne są szczere, rzetelne i spokojne rozmowy o szkole, domu, życiu, świecie i codziennych problemach. Aby nie dopuścić do rozwoju depresji, warto odpowiednio wcześnie spróbować psychoterapii. Rodzice powinni odciążyć dziecko z nadmiaru obowiązków, pozwolić mu na czas wolny i relaks. Powinni zadbać o jego komfort, codzienną aktywność fizyczną, zdrową dietę, a także przeprowadzić badania, aby wykluczyć zaburzenia hormonalne, czy choroby tarczycy.
DZ