• Carlos Ruiz Zafón: biografia
• Carlos Ruiz Zafón: twórczość literacka
• Carlos Ruiz Zafón: cytaty

Carlos Ruiz Zafón: biografia

Hiszpański pisarz urodził się 25 września 1964 roku w Barcelonie. Zdobył wykształcenie dziennikarskie, lecz po przeprowadzce z ojczyzny do Stanów Zjednoczonych, a konkretnie Los Angeles, nie pracował już w zawodzie. Zdecydowanie bardziej skupił się na tworzeniu książek, a także scenariuszy filmowych.

Zafón zyskał miano jednego z najchętniej czytanych pisarzy iberoamerykańskich zaraz obok Julio Cortazara i Mario Vargasa Llosy. Zmarł 19 czerwca 2020 roku w Los Angeles wskutek raka jelita grubego.

Carlos Ruiz Zafón: twórczość literacka

Swoją twórczość Zafón rozpoczął od książek przeznaczonych dla młodzieży. Już wtedy zaczęło się robić głośno na jego temat. Pierwsze cztery dzieła przeznaczył właśnie dla tej części czytelników. Była to Trylogia mgły, w skład której wchodzą: Książe mgły, Pałac północy i Światła września oraz powieść Marina. Ostatnią z nich autor darzył największym sentymentem.

Pierwsza książka zaadresowana do dorosłej grupy czytelników, którą napisał Zafón została wydana w 2001 roku. Cień wiatru podbił serca odbiorców nie tylko w Hiszpanii, ale także na całym świecie. Oprócz tego, doczekała się tłumaczenia na ponad 40 języków. W dalszej serii ukazały się części Gra anioła, Więzień nieba oraz Labirynt duchów.

Ostatni zbiór opowiadań autorstwa hiszpańskiego pisarza zawiera jedenaście tekstów. Ukazał się w tym samym roku, w którym Zafón zmarł.

Carlos Ruiz Zafón: cytaty

• Książki są lustrem: widzisz w nich tylko to co, już masz w sobie.
• W chwili, kiedy zastanawiasz się czy kogoś kochasz, przestałeś go już kochać na zawsze.
• …ten, kto kocha naprawdę, kocha w milczeniu, uczynkiem, a nie słowami.
• Mówienie jest rzeczą głupców, milczenie- tchórzy, a słuchanie rzeczą mędrców.
• Przeznaczenie zazwyczaj czeka tuż za rogiem. Jakby było kieszonkowcem, dziwką albo sprzedawcą losów na loterie; to jego najczęstsze wcielenia. Do drzwi naszego domu nigdy nie zapuka. Trzeba za nim ruszyć.
• Niewiele rzeczy tak bardzo oszukuje jak wspomnienia.
• – Źle pan wygląda – zawyrokował.

– Niestrawność – odparłem.

– A co panu zaszkodziło?

– Życie.

• Nie ufam tym, którzy są przekonani, że mają wielu przyjaciół. To znak, iż nie znają ludzi.

źródło zdjęcia: wikipedia.pl