• Style przywiązania
• 1. Styl bezpieczny
• 2. Styl lękowy
• 3. Styl unikający

Style przywiązania

Potrzeby i zachowania ludzi w związku nieraz były przedmiotem badań, aby móc poznać i sformułować tezę dotyczącą naszego „stylu kochania”. Kiedyś zdecydowanie największe znaczenie przypisywało się wychowaniu – dziś wiemy, że to nie jedyny czynnik definiujący nasze „dorosłe kochanie”. Równie ważne są relacje z rodzicami, jak również późniejsze perypetie życiowe. Te dwa czynniki w głównej mierze wpływają na to, jak radzimy sobie z potrzebą bliskości w dorosłym życiu.

Style przywiązania to inaczej reagowanie na bliskość w relacji miłosnej. Co oznaczają te style?

1. Styl bezpieczny

Styl bezpieczny przejawiany u dorosłego jest owocem zachowania rodziców w czasach dzieciństwa: rodzice czuli, kochający, potrafiający okazywać uczucia. Chcący być „dostępnym” dla dziecka. Rodzice reagujący i przede wszystkim – rozumiejący emocjonalne potrzeby dziecka.

Taki styl jest zdecydowanie przeważający – prezentuje go prawie połowa z nas, jednak nie wszyscy.

2. Styl lękowy

Styl lękowy jest przejawieniem takich zachowań jak niepewność w związku, ponadprzeciętne  pragnienie bliskości, a czasami również podejrzliwość. Takie osoby martwią się, czy aby na pewno partner odwzajemnia nasze uczucia.

Styl lękowy zazwyczaj jest wynikiem dzieciństwa, w którym dziecko doświadczyło obojętności ze strony rodzica. Lęk, zabieganie o uwagę partnera to znak braku pewności siebie. Osoby te pragną być jak najlepsze, by zasłużyć na uwagę drugiego człowieka.

3. Styl unikający

Bliskość w stylu unikającym jest postrzegana jako utrata niezależności. To dlatego niektóre osoby są dosyć chłodne, ponieważ chcą w jak najmniejszym stopniu być od kogoś zależnym. Jest zazwyczaj skutkiem chłodu w rodzinie, braku rozmów, sztywności. To sprawia, że osoby pochodzące z takiej rodziny boją się bliskości, chcą się przed nią bronić. Dlatego często budują niewidzialny mur obronny, który ma za zadanie pozostawić ich w bezpiecznej odległości.

NB