• Czesław Miłosz: życiorys
• Czesław Miłosz: twórczość literacka
• Czesław Miłosz: cytaty

Czesław Miłosz: życiorys

Z dostępnych źródeł można dowiedzieć się, że Miłosz urodził się 30 czerwca 1911 roku. Przyszedł na świat w Szetejnie, lecz już w dzieciństwie ze względu na obowiązki zawodowe ojca rodzina przeniosła się do Rosji. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie, choć początkowo zdecydował się na kierunek humanistyczny. Przez pewien czas pracował w Polskim Radiu w Wilnie.

Po przeprowadzce do Warszawy pracował jako woźny w Bibliotece Uniwersyteckiej oraz brał czynny udział w podziemnym życiu literackim. Pierwszą żoną Miłosza była Janina, z którą razem zamieszkali w Stanach Zjednoczonych. Po jej śmierci wziął  ślub z historyczką Carol Thigpen. Miał troje dzieci, choć jednego nie poznał.

Czesław Miłosz zmarł 14 sierpnia 2004 roku w wieku 93 lat w Krakowie, gdzie powrócił z zagranicy.

Czesław Miłosz: twórczość literacka

Poeta był jednym  z założycieli pisma Żagary, do którego należeli wileńscy katastrofiści.  Zadebiutował w 1933 roku, już wtedy zdobywając uznanie krytyków. Szczególnym uznaniem cieszył się również zbiór wierszy Trzy zimy. Popularność zdobyły także eseje pisarza: Zniewolony umysł, Ziemia Urlo oraz Rok myśliwego.

Ponadto, Miłosz tworzył powieści. Między innymi, spod jego pióra wyszła Dolina Issy. Zainteresowanie wzbudza także jego korespondencja z różnymi osobistościami nie tylko powiązanymi ze światem literatury.

Uhonorowaniem twórczości literackiej Czesława Miłosza było zdobycie Literackiej Nagrody Nobla. To szczególne wyróżnienie Polak zdobył w 1980 roku. Oprócz tego, na przestrzeni lat zyskał wiele innych nagród i wyróżnień, także na saklę międzynarodową.

Czesław Miłosz: cytaty

• Potępieni są chyba tylko ci, którzy w nikim nie budzą litości ani miłości.
• Nigdy nie wie się, co poradzić z tym krzykiem, co odzywa się w nas samych.
• O tym, kto kim jest, nie decyduje pieniądz.
• Żadnej miłości nie trzeba przeciągać poza jej kres.
• Aktorstwo dnia codziennego tym się różni od aktorstwa w teatrze, że wszyscy grają przed wszystkimi i wiedzą nawzajem o sobie, że grają.
• Strach przed wolnością jest strachem przed pustką.
• Cudowność. Być człowiekiem i żyć wśród ludzi to przecież cudowne, nawet jeżeli znamy podłości i zbrodnie, do jakich są zdolni.

źródło zdjęcia: wikipedia.pl