• Nie żyje znakomita polska aktorka!
• Zofia Kucówna- życie i kariera

Nie żyje znakomita polska aktorka!

Związek Artystów Scen Polskich poinformował o śmierci znakomitej polskiej aktorki. Zofia Kucówna zasłynęła z wielu znaczących ról filmowych, m.in. w filmach „Wiano” Jana Łomnickiego, „Spirala” Krzysztofa Zanussiego oraz „Deszczowy lipiec” Leonarda Buczkowskiego.

Żegnamy Zofię Kucównę – znakomitą aktorkę, pedagożkę, autorkę książek, społeczniczkę. Dzisiaj opuściła swój ukochany Skolimów, miejsce bliskie jej sercu, któremu oddała swój czas i siły, o które troszczyła się przez całe lata, zarażając tym młode pokolenie swoich studentów, pozostawiając nas w smutku, żalu i zadumie- napisano w pożegnalnym poście.

Zofia Kucówna- życie i kariera

Zofia Kucówna przyszła na świat 12 maja 1933 roku w Warszawie. Ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie w 1955 roku. Jej talent aktorski rozkwitał na deskach teatrów takich jak Teatr Powszechny, Teatr Ateneum, Teatr Narodowy i Teatr Współczesny w Warszawie. Oprócz aktorstwa, była także znana jako wokalistka wykonująca utwory Agnieszki Osieckiej oraz piosenki z „Kabaretu Starszych Panów”, m.in. „Kaziu, zakochaj się”.

ZOBACZ TAKŻE: Popularne chipsy wycofane! Ostrzeżenie GIS!

Zofia Kucówna zasłynęła również jako autorka książek, pedagog i społeczniczka. Związek Artystów Scen Polskich poinformował o jej śmierci, podkreślając, że aktorka pozostawiła po sobie niezwykłe dziedzictwo artystyczne oraz wzbogaciła młode pokolenie studentów swoimi doświadczeniami i pasją do sztuki.

Jej dorobek filmowy obejmuje kilkadziesiąt ról w Teatrze Telewizji, gdzie zaczęła współpracę w 1959 roku. Zagrała wiele wybitnych postaci, m.in. Mandułę w „Zawiszy Czarnym” Słowackiego, Flory w „Białej” Rudnickiego, Zosię w „Panu Tadeuszu” Mickiewicza oraz tytułową Pannę Julię w dramacie Strindberga.

Zofia Kucówna pozostawiła także niezatarte ślady w kinie, grając w filmach takich jak „Deszczowy lipiec” (1957), „Wiano” (1963), „Bariery dźwięku” (1968), „Spirala” (1978) oraz „Sabina” (1998). Była również autorką kilku książek, w tym „Zatrzymać czas” (1990) i „Zapach szminki” (2000), oraz przez wiele lat pełniła funkcję wykładowcy w Akademii Teatralnej w Warszawie. Jej odejście stanowi ogromną stratę dla polskiej kultury i sztuki.