Czy was też tak strasznie wkurzają optymiści? Chodzi taki dookoła ...

 Świat zmienia się za szybko jak na jedno ludzkie życie.

 Jej ciało nosi w sobie tyle rozczarowań. Jestem uzależniony od tego uczucia beznadziei.

 Nie ma paragrafu, to jest kłopot, mówię, jest paragraf, to kłopotu nie ma.

 Uczucia nie mają wieku.

 Po tej stronie nieba może być naprawdę smutno.

 Kiedy wykluczy się niemożliwe, to co pozostanie, choćby całkiem nieprawdopodobne, musi być prawdą.

 Wyobraźnia to coś wspaniałego, trzeba tylko nad nią panować.

 Bez poczucia oczywistości nie byłoby błędu.

 Zrozumiałem, że wtedy, gdy dąży się do najwyższych celów, jakie może sobie postawić człowiek, barykady stają się poręczami, każde niebezpieczeństwo staje się wyzwaniem, a nawet zło zaczyna nam służyć.

 Ktoś z zewnątrz musi przyjść i podać mi rękę, by wyprowadzić mnie z moich ciemności.