Błogosławione niech będą moje porażki! Zawdzięczam im wszystko, co wiem.

 (...) wiara jest potrzebna, bu otumaniać lud.

 Z wodą nie ma żartów. Z wodą, z ogniem, z przeznaczeniem.

 W dzisiejszych czasach ludzie zbyt wiele myślą i niepotrzebnie wszystko analizują.

 Trzeba człowieka kochać, żeby być z nim blisko.

 A ja mam dłonie smutne jak opuszczone gniazda.

 (…) łatwo się mówi o miłości. Nieco trudniej jednak udowodnić, że się naprawdę kocha.

 Kto ją obdarzył taką delikatnością? Musi jej być bardzo nielekko. W życiu tym, w świecie tym.

 Im bardziej się człowiek starzeje, tym większym smakiem musi się wykazać, żeby docenić życie.

 Poczuła, że jej przyszłość rozwiewa się jak
ziarnka piasku na wietrze, przyszłość, która
już wydawała się sennym marzeniem.

 W dzieciństwie nauczyłem się całować chleb i książki.