To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim ...
To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim pudełku.
Sztuka dawania podarunku polega na tym, aby ofiarować coś, czego nie można kupić w żadnym sklepie.
Ja też cię kocham. Nigdy w to nie wątp.
Nie jestem pewien, czy cię kocham, czy cię nienawidzę. Tylko jedno jest pewne, że zawsze gdy o tobie myślę, przestaję myśleć o sobie.
(...) najprawdziwsze szczęście unosi się na powierzchni kryjącego się pod nim smutku.
Myślimy, że będziemy mieli czas, a potem okazuje się, że go nie ma.
Kiedy człowiek dorasta traci też
przyjaciół- jeśli ma szczęście to tylko
tych niewłaściwych, którzy może nie są tak
dobrzy, jak się o nich kiedyś myślało. Jeśli
masz szczęście, to uda się utrzymać tych,
którzy są prawdziwymi przyjaciółmi, tych,
którzy zawsze przy tobie trwali... Nawet
jeśli tobie się wydawało, że nie trwają.
Bo tacy przyjaciele są cenniejsi od
wszelkich diademów świata.
Miłość nie słucha dobrych rad, lecz idzie za głosem serca.
Książęta z bajki są towarem deficytowym. To byłoby zbyt piękne, nie?
Może zamiast myśleć o tym, czego ci brakuje, skupisz się na tym, co masz w zasięgu ręki?
Niech świat się dusi w swoich ściekach, na nic lepszego nie zasługuje.