To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim ...
To, co nazywam mną, jest jak pudełko ukryte w drugim pudełku.
Ludzie giną jak muchy. I to nie jest metafora – nic strasznego, muchy! - i giną dziennie setki, tysiące. Jak mówię – jak muchy, nie inaczej.
Westchnij serce moje, ale nie pęknij (...) ten, kogo kochasz, jest obojętny.
Taka już ludzka natura, że pragniemy najbardziej tego, czego mieć nie możemy. Kochamy to, co mają inni, a nudzi nas to, co sami posiadamy. I tak jak rzadko udaje się nam sięgnąć po gwiazdkę z nieba, tak też z rzadka trwamy w miłości do tego, co zdobywamy bez większego trudu.
Ja czuję się u siebie tam, gdzie jestem obca.
Lecz ja obietnic mam dotrzymać i wiele mil przejść, zanim zasnę.
Kto jest większym głupcem - głupiec, czy ten kto za nim podąża?
Los nie jest rzeką porywającą człowieka. Jest statkiem, który człowiek ma ręcznie kierować do celu.
Nie można być konsekwentnym wtedy, gdy konsekwencja doprowadza do absurdu.
Gdziekolwiek są drzwi, przez które może wkroczyć miłość, zostaw je otwarte. Miłość to jedyna rzecz, która ma prawo do wszelkich swobód. Gdziekolwiek są drzwi, przez które miłość może wejść, nigdy ich nie zamykaj.
Jak to jest, że mogą w nim być dwa tak sprzeczne uczucia?