Człowiek nie powinien używać dwóch wyrazów: "nigdy" i "zawsze".

 Kiedy cierpienie osiąga pewien poziom, przelewa się czara i wtedy pojawia się radość.

 I cóż to za świat, który naprzód obdziera z ideałów, a potem skazuje obdartego?

 Miłość i logika są jak słońce i księżyc. Kiedy jedno wschodzi drugie zachodzi.

 Związku nie da się skroić na
miarę: ludzie miewają wady. Miłość nie przychodzi, o tak - pielęgnowanie uczucia to czasem ciężka praca. To właśnie nasze niedoskonałości czynią nas wyjątkowymi.

 Uczucia nie zawsze przychodzą wtedy, gdy jesteśmy na nie gotowi.

 Świat pędzi dziś zbyt szybko, a nasze rozumienie świata zmienia się za wolno.

 Świat pełen jest szczęśliwych wdów.

 Tymczasem mnie największą radość sprawia nie czyn, lecz poznawanie.

 Dusza ludzka, to coś, co trzeba ratować nieustannie, bez przerwy, a nie tylko raz w tygodniu podczas mszy świętej. Tego uczył Ksiądz Twardowski.

 Jak wiele czasu traci się w życiu na niepicie wódki.