Kogo widzimy, kiedy widzimy samych siebie?

 Najgorszy dla człowieka jest moment, kiedy nie widzi sensu swej egzystencji, kiedy widzi, że nie ma dla kogo żyć.

 Żyliśmy w świecie krwi i chwały, dla której krew przelewano.

 Miłość i błogi spokój wykluczają siebie wzajemnie. Kto szuka w miłości spokoju, przegrywa na starcie.

 Bóg mówi szeptem, a diabeł krzyczy na cały głos.

 Dobre czasy to nie te, w
których się żyło, ale które się wspomina.

 Co człowiek myśli to jego sprawa. Ważne jest, co robi.

 Była to wątroba, którą doktor Larch szanował o wiele bardziej niż duszę.

 Dziwne to położenie, takie całkowite osamotnienie pośród tłumów.

 Pragnienia są silniejsze niż moja wola.

 Życie nie zawsze jest bajką.