Serce człowieka jest jak ptak zamknięty w klatce ciała.

 Tej nocy wdrapię się na księżyc, ułożę się na rogaliku jak w hamaku i wcale nie będę musiał zasypiać, żeby śnić.

 Młodość jest jak zdrada: nikt się jej nie spodziewa, bo jest absurdalna. Później wszyscy próbują zrozumieć, jak do tego doszło.

 Jej serce, przed chwilą pełne radości, stało się teraz zimne i ciężkie jak z ołowiu.

 Gmach wznoszony na kłamstwie nie oprze się wichurze.

 W głębokich dolinach zbiera się cień.
Ma barwę nocy lecz pachnie jak krew.

 Słowa mają rozmaite rozmiary, gęstość, głębię, ciężar.

 Podobno nastolatki potrafią przespać cały dzień.

 W pośpiechu nie docenia się cudów.

 Prawda nie blednie od powtórzeń!

 Zapytasz mnie, dlaczego nie opowiedziałam ci tego wcześniej. Ponieważ wiem, jaką siłę ma opowieść. Może zmienić bieg historii. Może ocalić życie. Ale można też w niej zatonąć na dobre.