Cierpienie pozostawiło po sobie osad smutku i przygnębienia.

 Niegdyś duch był bogiem, potem przedzierzgnął się w człowieka, dziś staje się motłochem.

 Przerażające, że jedna osoba może znaczyć aż tyle.

 Nie jestem stworzony do miłości, urodziłem się zbyt smutny.

 [...] przemoc, nawet jako środek ostateczny, przynosi kiepskie rezultaty.

 Jej łzy zalewają mu mózg, zatapiają każdą myśl, zanim dopłynie do końca.

 Niech poczucie winy nauczy
cię, jak postąpić następnym razem.

 Gdy myślę o tobie to tak
jakby motyl trzepotał w dłoni uwięziony i ślepy.

 Historie, które opowiadają o nas inni, i historie, które opowiadamy o sobie sami - które są bliższe prawdy?

 Możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi.

 Nie potrzebuję miłości mężczyzny,
żeby poczuć się spełniona; pewnego
dnia sama się o tym przekonasz. Wielbiciele przychodzą i odchodzą. Ty zostajesz.