Cierpienie pozostawiło po sobie osad smutku i przygnębienia.

 - Skarbie, my wszyscy mamy blizny.

 Z nami to jak z lasem, Hania.
To i tamto drzewo pada pod siekierą, a tymczasem cały las rośnie i pnie się do góry.

 Życie to tylko seria zdarzeń.

 Taką ja mam po ojcu zasadę życiową: Boso, ale w ostrogach.

 Ten, kto tańczy ze smokami,
musi się liczyć z tym, że spłonie.

 Na każdą boleść istnieją
dwa lekarstwa - czas i milczenie.

 Dokądkolwiek byśmy nie szli - zawsze idziemy tylko ku śmierci.

 Poezja to choroba świata, gorączka rzeczywistości.

 Jej życie nie zboczyło z trasy ani nawet się nie wykoleiło. Miała poczucie, że tory całkowicie zniknęły.

 (...) najpierw ochłoń, a potem mów, bo wypowiedzianych słów nie da się już cofnąć.