Wiem, wiem, to trudne, jednako trzeba wziąć się w garść, ...
Wiem, wiem, to trudne, jednako trzeba wziąć się w garść, żeby żyć, choć nie ma po co.
Najmniej odporni jesteśmy
na ciosy tych, których kochamy.
Widzisz - powiedział Mniho. - Jesteś
tak samo bez serca jak ja. I słusznie.
Nikt nie powinien zostawać
sam na starość, ale to nieuniknione.
Szczęściu zawsze trzeba pomagać.
Bądź tym, za kogo ma cię twój pies.
Niektórzy ludzie, podobnie jak niektóre zabawki, przychodzą na świat ze skazą.
W pewnym stopniu jesteśmy podobni
do zepsutych zabawek.
Doszedłem do wniosku, że w życiu nie ma żadnych ustalonych zasad. Robisz to, co musisz, żeby przetrwać. Jeśli to oznacza ucieczkę od miłości twojego życia, żeby zachować zdrowie psychiczne, to tak robisz. Jeśli to oznacza złamanie czyjegoś serca, żeby nie złamało się twoje, robisz to. Życie jest skomplikowane - zbyt bardzo, żeby były rzeczy pewne. Wszyscy jesteśmy rozbici. Podnieś osobę, potrząśnij nią i usłyszysz grzechot ich rozbitych kawałków. Kawałków, które rozbili nasi ojcowie, nasze matki, nasi przyjaciele, znajomi albo ukochani.
Oglądaliśmy upadek, biorąc go za zwycięstwo.
Najcenniejsze, co inni mogą nam ofiarować, to czas - jego wartość wyznacza śmierć.
Przepadam za prostymi przyjemnościami. Są one ostatnią przystanią ludzi skomplikowanych.