Czasem dzwonili do siebie, wysyłali SMS-y. Obydwaj grali równocześnie w kilka gier. Gra pierwsza nosiła tytuł "Coś mi nagle wypadło". Gra druga nazywała się "Nic się nie stało". Gra trzecia to "Strasznie mam dużo pracy", a czwarta - "Może jutro się spotkamy". Sporadycznie do głosu dochodziła także gra piąta: "Bardzo za tobą tęsknię.
Czasem dorośli są jak dzieci. A dzieci za szybko dorastają.
Prędko może się zdarzyć, że nie dostrzeżemy drzew, widząc tylko las.
Ludzie małoduszni zawsze usiłują pomniejszyć innych.
Tylko głupcy nie potrafią docenić,
kiedy szczęście się do nich uśmiecha.
(…) nikt nie powiedział, że szczęście to obowiązek.
Albowiem tak do mnie mówi
sprawiedliwość: „Ludzie nie są równi".
Wola Boga obiera tajemnicze drogi. Jakby jego nieskończony duch lubił żartować.
Nie zastanawiaj się nad problemem, myśl o rozwiązaniu.
Jam jest Cieniem.
Przez miasto utrapienia mknę. Drogą wiodącą w wiekuiste męki.
Czasami milczenie jest bardziej wymowne niż wszystkie słowa świata. Czasami moja milczenie mówi: "nie wiem, jak z Tobą rozmawiać". Nie wiem, co sobie myślisz. Mów do mnie. Powtórz mi wszystko, co kiedykolwiek powiedziałeś. Wszystkie słowa. Zacznij od pierwszego. Zastanawiam się co mówi jego milczenie.
