Mów szczerze. To mój ulubiony rodzaj rozmowy.

 Z chwilą gdy się umiera, słowa „jak” i „kiedy” nie mają oczywiście żadnego znaczenia.

 Trzeba całego życia, żeby nauczyć się umierać.

 Zawiść. To cecha ludzi ograniczonych
i jednocześnie chorobliwie ambitnych.

 Nie jest tchórzostwem poznać się na tym, co głupie. Ani nie jest głupie poznać się na tchórzostwie.

 Ale nie można wiecznie żyć
wspomnieniami, które są jak wielkie brzemię.

 Chcę, żeby życie dało mi wszystko: w przeciwnym razie odchodzę.

 Dałabym ci wszystko, co mam. A gdybyś
potrzebował więcej, zdobyłabym to i
dała ci. W ten sposób kocham.

 Osoby, do których najtrudniej się zbliżyć, okazują się najbardziej warte tego, żeby je poznać.

 Rozmowa tworzy bliskość.

 Obietnice mają wartość tylko dla tych, którzy w nie wierzą.