Ludzi się poznaje nie przez to, co mówią, tylko przez ...
Ludzi się poznaje nie przez to, co mówią, tylko przez to, co robią. Przez sytuacje.
Wszystkie moje opowieści, rzekł on, ostatecznie są o jednym jedynym: o próbach zdradzonych i odwzajemnionych. Niektórzy nazywają to miłością. My nazywamy to pyknięciem.
Samotność nie uczy, jak byś samym, lecz jak być jedynym.
Czas jest cennym skarbem, który posiadamy, ale jest skarbem dziwnym i paradoksalnym. Im więcej z niego marnujemy, tym więcej nam go zostaje.
Jesteś wspaniała. Gdybyś wiedziała, jaka jesteś wspaniała, to byłoby to nie do zniesienia. Miałabyś wtedy tyle pewności siebie, że nie zauważałabyś tych rzeczy dookoła. A tak, kiedy jesteś taka rozedrgana i boisz się, że za mało wiesz, i czujesz tę niedoskonałość, to jest właśnie idealne. Bo dzięki temu jesteś człowiekiem.
Przyjaciel to ktoś, dzięki komu chce mi się żyć w najtrudniejszych nawet sytuacjach.
Jak się zastanowić, to zadbanie o to, żeby facet czuł się zadowolony nie jest jakimś wielkim wyzwaniem.
Miłość nie może trwać
wiecznie, tak samo zresztą jak jej brak.
Tak już jest z marzeniami, życie podcina im skrzydła.
Od pocałunków usta nie bledną, a raczej odnawiają się jak księżyc.
Romantycy muszą wyginąć, to darmo; dzisiejszy świat nie dla nich.