Fajnie, że cię poznałam, ale czas nie kutas, nie stoi, ...
Fajnie, że cię poznałam, ale czas nie kutas, nie stoi, czas lecieć.
Bóg znajduje niskie gałęzie dla ptaków nieumiejących latać.
Jest coś gorszego, niż nie móc dzielić się radością z ukochaną osobą: nie móc jej pocieszyć, kiedy jest smutna.
Nie da się przejść rzeki suchą stopą.
Nic tak nie irytuje ludzi, którzy chcą ci obrzydzić życie, jak to, że zachowujesz się,
jak gdybyś tego nie zauważał.
Zrzucał przed nią kolejne maski i stawał się coraz bardziej odsłonięty, a przez to narażony na chłód i kanciastość świata. Trzeba go więc było bronić, ochraniać, ogrzewać słowami i własnym oddechem...
Co było gorsze? Zwariować czy naprawdę podróżować w czasie? Chyba to drugie, pomyślałam. Na to pierwsze pewnie można brać jakieś tabletki.
Nietrudno cię pokochać. O wiele trudniej przestać.
Wariatowi zawsze wydaje się, że wariatami są inni.
Teraz, Mała Czarownico, idź postraszyć kogoś innego.
„Jeśli zostałeś brutalnie złamany, ale wciąż masz odwagę, by być łagodnym dla innych, zasługujesz na miłość głębszą niż sam ocean.”