Miarą skarbu jest jego wartość w potrzebie.

 Jeśli nie spróbujesz, to nie przekonasz się, czy się uda

 A tu szaro i smutno. Mam na lewym przedramieniu wypalone piętno śmierci.

 Ostatecznie wszyscy mamy do opowiedzenia tylko
jedną historię. Potrzeba całego życia, aby ją przeżyć,
ale niekiedy można ja opowiedzieć w niespełna godzinę.

 Uczucia tych, których przestaliśmy kochać, są zawsze śmieszne.

 Jego słowa były jak jasne promyki nadziei, przebijające się
przez mgłę depresji i żalu,
ogarniających jej duszę.
Dzięki nim nagle
wszystko stało się jasne.

 Istnieją cierpienia,
których kielich trzeba wypić do dna.

 To, że milczę, nie znaczy, że nie mam nic do powiedzenia.

 Ale proszę o to z czystego egoizmu. Wróć do mnie. Nie będę w stanie znieść straty wszystkiego, co jest w moim sercu.

 Ból jest przemijający, a skutki rezygnacji pozostają na zawsze.

 Niespodziewanie jednak świat wyciągnął do mnie ręce i zaprosił do tańca.