Zwątpiwszy w miłość i cnotę, zostaje jeszcze rozpusta.

 Strasznie przejmuję się tym, że się nie przejmuje niczym.

 Myślę, że świat się w zasadzie kończy, bo miasta, przez które przechodzimy, są tak samo wyniszczone, jak my.

 Mój stan to nie to, co widzicie w moim ciele, ale to, co dzieje się w mojej duszy.

 Jest prawdziwą sztuką odcedzić to, o co ludziom chodzi, od tego, co powiedzieli.

 Łzy nie mają nic wspólnego ze słabością.

 Nie chodzi o to, jak wielki jest dom, tylko ile jest w nim SZCZĘŚCIA!

 Życie jest szkołą ducha (...) Nauka jest potrzebą naszej duszy, a cierpienie to najlepszy nauczyciel.

 W końcu rany po ludziach, którzy odeszli, najszybciej goją się w osiedlowych barach.

 W tej chwili nie wierzę absolutnie w nic i nie mam żadnej nadziei.

 W rozwiązanie problemu trzeba włożyć dużo ciężkiej pracy [...]. Tylko ktoś kto ciężko pracuje ma prawo być zazdrosnym o czyjś talent. Ludzie ponoszą porażki, bo nie rozumieją, jak wiele pracy trzeba włożyć, aby osiągnąć sukces.