Ludzie są bezradni wobec losu, są ofiarami czasu. I własnych ...
Ludzie są bezradni wobec losu, są ofiarami czasu. I własnych uczuć...
Odchodzenie jest proste. To cała reszta okazuje się tak cholernie trudna.
“ Gdy robi nam się ciężko na duszy, to jaka ona jest - przygnębiona? Rozstrojona? Niewidzialny, lecz gęsty, bardzo gęsty opar szczelnie wypełnia pierś, oblepia serce i wgniata je gdzieś w głąb, do środka. A my czujemy tylko ten ucisk, ten ciężar, i nie od razu uświadamiamy sobie, co nas tak przytłoczyło ”
Lecz on siedział, a siedząc siedział i siedział jakoś tak siedząc, tak się zasiedział w siedzeniu swoim, tak był absolutny w tym siedzeniu, że siedzenie, będąc skończenie głupim, było jednak zarazem przemożne.
Całe lata żyłem jak emeryt. W wieku emerytalnym przyjdzie mi nadrabiać stracony czas.
Bądź jak woda – przystosowuje się do każdego naczynia, a może zniszczyć skałę.
Pozwalam, by prowadził mnie dotyk jego palców.
Była to miłość od pierwszego wejrzenia, od ostatniego wejrzenia, od każdego, wszelkiego wejrzenia.
Świat zbudowany ze słów nigdy nie może być prawdziwy.
Niektóre drogi trzeba pokonywać samotnie.
Strach jest wytworem wyobraźni. To kara, cena, jaką płaci się za wyobraźnię.