Każdy poeta pisze w rytm własnego oddechu.
Każdy poeta pisze w rytm własnego oddechu.
Korony dziwnie wpływają na głowy, na które je włożono- zgodził się Tyrion.
Diabeł stworzył po to młodość, byśmy popełniali błędy, a Bóg wymyślił dojrzałość i starość, byśmy mogli za te błędy zapłacić.
Młodość już taka jest, sama ustala granice wytrzymałości, nie pytając, czy ciało to zniesie. A ciało zawsze znosi.
Dobro każdy widzi inaczej.
Pająk uwiązł w swej sieci. Najpierw tka delikatną, gęsta pajęczynę, a potem robi błędny krok i łapie się we własne sidła.
Tylko w ludziach małych nie widzimy niczego nadzwyczajnego.
Dopiero przegrywając, człowiek dowiaduje się, z jakiego kruszcu został ukształtowany.
Życie to wieczne ryzyko. Śmierć jest dużo prostsza.
Przyjaźń jest bardziej zadowalająca niż miłość.
Czasem dobrze jest zaznać samotności. To zmusza do myślenia. Dochodzi się do wniosków, które w innym przypadku by umknęły.