Tak oto dążymy naprzód, kierując łodzie pod prąd, który nieustannie ...
Tak oto dążymy naprzód, kierując łodzie pod prąd, który nieustannie znosi nas w przeszłość.
Jego słowa to moja zguba, przywodząca mnie nad skraj przepaści.
Ze wszystkich brzemion, jakie nam narzucili
to jest najbardziej szpecące. Szata Dejaniry nie uwłaczałaby tak mej godności, jak ten żałosny strój, który czyni ze mnie przedmiot zasłaniając twarz i odbierając tożsamość
Jeśli się kogoś kocha, nie oznacza
to od razu, że się go lubi.
Złudne nadzieje są bardziej niebezpieczne od strachu.
Ano, cóż, paskudny otacza nas świat
-mruknął wreszcie.
-Ale to nie powód, byśmy wszyscy paskudnieli.
Dobra nam trzeba.
Cholerne pieniądze. Zawsze w końcu człowiekowi ością w gardle staną.
Najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała.
Miarą człowieka nie jest tytuł przed jego imieniem.
Czuję, że jestem przeznaczony do rzeczy wielkich, ale nie wiem, do jakich.
Piękno to strach. Cokolwiek nazywamy pięknym, boimy się tego.