Spróbowałam sobie odpowiedzieć, czy te sesje rzeczywiście cokolwiek mi pomogły. ...

 Chcę, by mój świat był twoim, a twój moim. Na tym polega przyjaźń.

 Obraz znaczy tyle co tysiąc słów.

 Któregoś pięknego dnia umierasz i już.

 Odwróciłam się od okna i nie patrzyłam już wstecz.

 Nie trać nigdy cierpliwości;
to jest ostatni klucz,
który otwiera drzwi...

 Robiłam to już. Wiele razy. Zamykałam oczy i odchodziłam.

 Współczesnego człowieka niszczy pośpiech. Nigdy się nie zatrzymuje. A przecież tajemnicą szczęścia jest umieć czasem przystanąć.

 Ucz się, ucz, bo nauka to do potęgi klucz.

 Iskry uniosły w górę ich prawdy i kłamstwa.

 "Widziałem najlepsze umysły mego pokolenia zniszczone szaleństwem,
głodne histeryczne nagie,
włóczące się o świcie po murzyńskich dzielnicach w poszukiwaniu wściekłej
dawki haszu,
anielogłowych hipstersów spragnionych pradawnego niebiańskiego
podłączenia do gwiezdnej prądnicy w maszynerii nocy,
którzy w nędzy łachmanach z zapadniętymi oczyma w transie czuwali
paląc w nadnaturalnych ciemnościach tanich mieszkań, płynąc poprzez
dachy miast, kontemplując jazz (...)"