Tak właśnie działa epidemia; zabija, czego nie może pokonać.

 Najważniejsze jest nie musieć.

 Człowiekowi, który niczego się nie boi, nic nie może się stać.

 Zaraz zrobimy kawę.

Wprawdzie nie mam kawy, filiżanek i pieniędzy, ale
odczego jest nadrealizm, metafizyka, poetyka snów.

 Zwierzyć się ludziom, znaczy coś w sobie zabić.

 Kocham cię. Będę cię kochał do dnia, w którym umrę. A jeśli po tym jest jakieś życie, to wtedy też będę cię kochał.

 Bawimy się w grę, która przypomina nieprzerwane zadeptywanie kretowisk.

 "Nie wiedzieć" to "żyć w zagrożeniu".

 Właściwie żyjemy w epoce sloganu „po użyciu – wyrzucić”. Wysmarkaj się w innego człowieka jak w chusteczkę, wrzuć do klozetu i spuść wodę.

 Każdy dzień, w którym się nie śmiałeś, jest dniem straconym.

 Złość to wiatr, który gasi świecę rozumu.