Jestem wszystkim, co masz.

 Albowiem mężczyzna i kobieta są jak kwiaty w dolinie, które kwitną dziś, by jutro spłonąć w ogniu czasu. Człowiecze życie jest jak pora roku. Przychodzi i odchodzi.

 Przyszłości nie należy się bać. Należy stawiać jej czoło.

 Dlaczego lęk przed śmiercią wzmaga się wraz z wiekiem? Czy nie powinno być odwrotnie?

 W końcu rany po ludziach, którzy odeszli, najszybciej goją się w osiedlowych barach.

 Płomień gniewu opada, powoli przygasa. Rany się goją. Kiedy jednak pozwalasz, żeby tak się stało, umiera też część twojej duszy.

 Życie charakteryzuje się długimi okresami nudy, najczęściej jest niezwykle ponure; potem nagle pojawia się jakiś zakręt i ten zakręt okazuje się ostateczny.

 Zaśnij, wyśnij o mnie sen.

 Ten, kto kopie dół dla innych, sam w niego wpada.

 Każda akcja powoduje reakcję, każda reakcja powoduje kolejną akcję.

 Ignorowali fakt , że na końcu podróży czeka ich nowa wersja starych problemów.