Jeśli zbyt wiele oczekujemy od przyszłości, zaczynamy żyć w świecie ...
Jeśli zbyt wiele oczekujemy od przyszłości, zaczynamy żyć w świecie iluzji.
Po jakimś czasie po prostu odpuściłam, po raz kolejny tracąc coś cennego.
Zawsze gdy myślisz, że sięgnęłaś dna, ktoś poda ci łopatę.
Człowiek ze swoimi dawnymi krzywdami zostaje zawsze sam.
Jesteśmy dani sobie tylko na jakiś czas. A potem wędrujemy ku nowym sprawom, ludziom,
by z nimi wymieniać myśli, energię i czas.
I tak się kręciło koło wzajemności a jego osią jest i tak wewnętrzna samotność. Bo w najważniejszych dla siebie chwilach i tak pozostajemy samotni.
Tak długo, jak coś żyje w ludzkiej pamięci, nie rozpływa się w niebycie.
Zbyt ona piękna, zbyt mądra zarazem. Zbyt mądrze piękna stąd istnym jest głazem.
Są tacy złodzieje,
których prawo nie karze,
choć kradną człowiekowi to,
co najdroższe: czas.
Gdybym postawił sobie za cel otwieranie oczu, zostałbym pieprzonym okulistą.
Tacy jak my się, nie poddają, pamiętaj!
Dobre związki to takie, w których to mężczyzna kocha mocniej.