Żal bywa potwornie samolubny.

 Zaraz, ale co mnie właściwie w nim tak ujmowało? Idzie o to, że człowiek, który w głębi siebie nie kryje niespodzianki, z reguły nie bywa interesujący.

 (...) można chcieć przestać żyć, nie pragnąc umrzeć.

 Żona nie niedźwiedź, do lasu nie ucieknie.

 Miłość nie służy tylko celom swoim, rozkosz jej własna nic dla niej nie znaczy; Innych obdarza hojnie swym spokojem i umie Niebo wznieść w Piekieł rozpaczy

 Świat jest pełen zbiegów okoliczności.

 Czerń jest kolorem nocy. Biel jest prawdziwym kolorem śmierci.

 Miłość niekoniecznie wygląda tak, jak byśmy się spodziewali.

 Płaczący człowiek jest w środku złamany (…)
Nawet oczami nie widziałby dość jasno, by na cokolwiek mu się zdały.

 Tylko głupcy uciekają z nieba, nawet jeśli to niebo zamieszkują piekielne zjawy.

 Świat zewnętrzny to skorupa człowieka – ja jestem swoim niebem i swoim piekłem.