Wąskie horyzonty, brak wyobraźni, nietolerancja.
Oderwane od rzeczywistości tezy,
pusta terminologia, uzurpowane ideały,
sztywne systemy.
Właśnie takich rzeczy się naprawdę boję.
Boję się i nienawidzę z całego serca.
A ja za dużo widzę, zbyt mocno czuję...
To, że się milczy, nie znaczy, że się nie cierpi.
Ale ludzie bardzo mocno przejmują się rzeczami. Bez rzeczy są tylko sprytniejszymi zwierzętami.
Ludzi nie kocha się za to, że są doskonali, tylko pomimo to, że tacy nie są.
Człowiek zawsze jest odważniejszy, gdy ma widownię.
Człowiek męczy się litością, kiedy litość jest bezużyteczna.
Może zamiast planować następne wakacje, powinniśmy mieć życie od którego nie musimy uciekać?
- Nie jesteś zwyczajna, Gwendolyn - wyszeptał, gładząc mnie po włosach. - Jesteś całkiem, zupełnie niezwykła.
Na świecie roi się od złudnych analogii i wielkanocnych jaj, zwanych możliwościami.
Jeden człowiek (...) nie jest w stanie dać wszystkiego drugiemu człowiekowi.
