Największym skarbem człowieka jest życie. Trzeba przez nie przejść tak, ...
Największym skarbem człowieka jest życie. Trzeba przez nie przejść tak, by nie zranić drugiego człowieka, bo jutro możemy już nie mieć okazji powiedzieć “Przepraszam”.
Przygotowałam się na najgorsze i wiem już, że się nie pozbieram, gdy nadejdzie.
Tak długo, jak jesteśmy ludźmi, będziemy się mylić.
Jeśli czegoś nie ma w internecie, to nie istnieje.
Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić.
Nikt nie ucieknie przed swym przeznaczeniem.
A kiedy raz kogoś pokochasz... chyba kochasz go już na zawsze.
Powietrze smakowało jakby ktoś je gotował całymi godzinami, a potem zaczekał, aż wystygnie.
Zasada na dziś: koniec z zasadami. Twój pech.
Fałszywa nadzieja dodaje fałszywej otuchy.
Jedno ziarnko ryżu może przechylić szalę.
Jeden człowiek może czasem przesądzić o zwycięstwie lub klęsce