
Wiwat człowiek szczęśliwy! Bo takiego można nienawidzieć bez większych ceregieli.
Wiwat człowiek szczęśliwy! Bo takiego można nienawidzieć bez większych ceregieli.
I wyobrażał sobie, jaki to przyjemny musi być chłód noża wbitego w rozgorączkowane serce.
Nie w tym rzecz, ile jeszcze przed nami upadków, ale w tym ile razy będziemy mieli siłę wstać.
Dopóki mogę iść o własnych siłach, pójdę tam, gdzie zechcę
Zemsta sama na siebie ściąga porażkę. Pochłonie cię, aż nic nie zostanie.
Świat jest zły i jeszcze mu się to ułatwia
Trzeba samemu mieć obsesję, żeby rozpoznać ją u drugiego człowieka.
Skoro jest wejście, musi być i wyjście.
Czy wszyscy umierający ludzie czują się tak, jakby nigdy nie żyli?
Powiedział mi raz, że uważa iż jestem bardzo silna i odważna, i że czuje, że jeśli chciałabym to mogłabym zrobić wszystko, a jeśli mi w czymś pomagał, to tylko dlatego, że chciał być blisko mnie i że to był czysty egoizm z jego strony.
W kosztowaniu własnego szczęścia zawsze jest jakiś cień egoizmu.