(...) starość jest jakoś podobna do dzieciństwa. Człowiek nie ma już wielu obowiązków i spraw niecierpiących zwłoki.
Czas rozciąga się jak guma, a jednocześnie bliskość śmierci sprawia, że każdy moment jest ważny i można rozkoszować się każdą chwilą, kiedy nic człowieka nie boli, co nie zdarza się zresztą tak często.
Człowiek, który się wstydzi swego pochodzenia jest albo nikczemnym, albo słabym!
Zwyczajny człowiek. Okrutny, głupi, mściwy. Jak wszyscy.
Nic. Nic nie widziałem i niczego nie czułem. Jedynie... pustkę, brak koloru, brak czasu. Nicość. Nie wierzyłem, że kiedykolwiek byłem i miałem jakiś kształt.
Nie masz pojęcia, jak ja
czasem cierpię, zupełnie
bez wyraźnego powodu.
Co za świat, miły Boże, już nawet skurwysyństwo nie popłaca.
Cierpliwość niweluje góry.
Miłość ma wielką moc przeobrażania
i wtedy, gdy ją dajesz i wtedy, gdy zostajesz nią obdarowany.
Zapomnij o godzinach cierpień, ale nigdy nie zapominaj o tym, czego one cię nauczyły.
Bóg nie zawsze ciska ci piaskiem w oczy. Przeważnie, ale nie zawsze.
Wiem, że nic nie wiem.
