Człowiek najbardziej boi się siebie, swych emocji, uczuć, bo wie, że są prawdziwe, że to, co najsilniejsze, pochodzi z jego wnętrza. Dlatego stwarza iluzje, żeby umknąć od prawdy o sobie.
Razem potrafimy tak wiele, sami tak bardzo mało. Pojedynczo jesteśmy tylko kroplą. Razem stanowimy ocean.
Wszechświat to nie maszyna, lecz istota żyjąca, majestatyczna, o nieustannej działalności. Nie jest martwy organizm, którego używamy i nietaktownie eksploatujemy, lecz niezwykle wyrafinowany i delikatny organizm, którego częścią jesteśmy.
Dopóki nie umiemy mówić o tym, co najważniejsze, wszyscy mówimy tylko po omacku o tym, co najmniej ważne, bo najważniejsze jest rozumienie drugiego człowieka, a nie zrozumienie świata, który jest niezrozumiały.
Siła charakteru nie bierze się z fizycznej zdolności, ale z niezłomnej woli.
Człowiek to interesujące stworzenie, które im mniej wie, tym pewniej jest, że wie wszystko, a kiedy sądzi, że nie wie nic, wtedy wie najwięcej.
Szczęście to moment między zbyt mało, a zbyt dużo. Zbyt mało i zbyt dużo rujnuje człowieka – nie tylko łamiąc go moralnie, lecz obracając wręcz w ruinę jego zdrowie. Szczęście – to jest akurat.
Człowiek jest największą zagadką wszechświata. Zrozumienie siebie jest kluczem do zrozumienia wszystkich innych ludzi. Kiedy rozumiemy siebie, rozumiemy innych. Kiedy nie rozumiemy siebie, nie rozumiemy nikogo.
Nie szukałem tej, której można pokochać, ale tej, bez której nie można żyć. W rzeczywistości, to nie ja ją znalazłem, ale ona mnie.
Nie bądź tego pewien, że za chwilę nie będziesz inny, niż jesteś teraz. Życie to zmiana. W każdej chwili możesz zmienić swoje życie. W każdej chwili możesz się zmienić. To tylko od ciebie zależy, czy to zrobisz.
