Nie ma osoby, która by nie poniosła porażki, nie ma osoby, która by nie potrzebowała pomocy i która by sobie radziła sama. Tak naprawdę, to jest prawda o ludzkiej egzystencji.
Podróżować po świecie w poszukiwaniu prawdy.
Bo nie ma nic tak gorzkiego albo tak słodkiego jak prawda.
Prawda ma tę nieznośną cechę, że czasem rozwiewa złudzenia.
Prawda ma moc uzdrawiania.
Prawda jest drzewem, które wymaga stałego podlewania. Niezależnie od naszych prób ukrycia jej, zawsze znajdzie sposób, aby wydostać się na powierzchnię. Prawdziwą wartością prawdy jest jej niezłomność.
Wielkich prawd nie zdobywa się bez trudu i pracy.
Czasem człowiek mówi prawdę, choć myśli że kłamie.
Nie mamy jeszcze na tyle miłości do prawdy, by uważać na to, w jakim mniemaniu jest ona u tych, którym mówimy prawdę.
Cóż za cud, ten nasz umysł; tak bezkresny, tak nieskończony, pełen nieograniczonych możliwości! Dlaczego więc wpadamy w tę pułapkę ograniczeń? Dlaczego decydujemy, że jest tylko jedno prawidłowe rozwiązanie, jedna prawda?
