U złego bartnika i miód gorzki.
Co minęło, to zginęło.
Klątwa ludom, co swoje mordują proroki.
Z ludźmi i śmierć miła.
Gdy troska swędzi, gorzałka kłopoty rozpędzi.
Garb szpeci człowieka, ale zdobi wielbłąda.
Bacz, aby drzwi twego domu nie były zamknięte wtedy, kiedy siadasz do stołu!
Kochają nas ci, którzy pomagają nam znaleźć naszą własną drogę.
Osioł najpiękniejszy wydaje się osłowi.
Szczerość ma ość na końcu, często dławi.
