Mądrość w sentencji łacińskiej

 Quos Deus vult perdere, prius dementatkogo Bóg chce zgubić, temu rozum odbiera.

 Dum spiro spero, dum spero amo, dum amo vivo. Dum vivo, edo et bibo, dum edo et bibo, laboro et sudor - Kiedy oddycham, mam nadzieję, kiedy mam nadzieję, kocham, kiedy kocham, żyję. Kiedy żyję, jem i piję, kiedy jem i piję, pracuję i się pocę.

 Finis coronat opus - Koniec zwieńcza dzieło. Coś, co dobrze się kończy, nie jest zły początek. Dobrze dobrana końcówka daje pełen sens temu, co było przed nią.

 Est modus in rebus, sunt certi denique fines, quos ultra citraque nequit consistere rectum. Są rzeczy, które mają pewien umiar, pewne granice, za którymi nie może istnieć sprawiedliwość.

 Pereant qui ante nos nostra dixeruntniech przepadną ci, którzy nasze słowawypowiedzieli przed nami.

 In vino veritasprawda w winie;wino rozwiązuje język.

 Mors ultima linea rerum est - Śmierć jest ostatnią granicą wszystkiego. Nie ma dla niej ucieczki, ani schronienia. Przychodzi nieproszona i niezapowiedziana, niezależnie od naszych planów, marzeń czy obaw.

 Nulla dies sine lineaani jednego dnia bez pracy.

 Miscere utile dulciłączyć przyjemne z pożytecznym.

 Iurare in verba magistri(przysięgać na słowa nauczyciela)ślepo wierzyć;uznawać autorytet nauczyciela za argument ostateczny.