Najpiękniejszy rodzaj szczęścia to ten, w którym czujesz, że wszystko jest tak, jak powinno. Nie chodzi o wielkie, niesamowite wydarzenia, które zmieniają Twoje życie o 180 stopni, tylko o spokój ducha, o zasypianie z poczuciem, że Twoje jutro jest bezpieczne, a wszystkie sprawy są poukładane.
Człowiek szczęśliwy jest jak dziecko: albo żyje teraz, teraz, teraz, albo czeka bez niepokoju, byle na coś uporczywie, na ranek, na następne wakacje, na święta Bożego Narodzenia.
Naród, który posiada złe pojęcie o Bogu, ma także złe państwo, zły rząd, złe prawo.
Szczęście to nic innego jak dobre zdrowie i pamięć krótka.
Szczęście to wewnętrzny stan wolności, który pozwala nam pozostać wypoczętymi, niezależnie od tego, co dzieje się na zewnątrz. Szczęściem nie trzeba się stać, szczęście trzeba rozpoznać w sobie.
Każdy Polak rodzi się do korony.
Jeśli jesteś w stanie sprawić, że ktoś będzie szczęśliwy, zrób to! Świat coraz bardziej tego potrzebuje!
Szczęście to pragnienie powtarzalności, powtarzalność jakiejś głęboko ukochanej chwili.
Życie co jakiś czas podaruje ci cudowną chwilę. Naciesz się nią.
Czujemy smutek tylko wtedy, jeżeli przedtem przeżyliśmy radość.
Nie szukaj szczęścia na zewnątrz, tylko w sobie. Szczęście to nie cel, to sposób podróżowania. Szczęście to nie coś gotowego. Pochodzi ono z twoich własnych działań.
