"Nie bój się, wierz tylko!"
Najtrudniejsze w szczęściu jest to, że nie umiemy go dostrzegać, kiedy jest. Dopiero gdy przemija, zaczynamy szukać w pamięci, co z tego szczęścia nam zostało.
A na więcej tego strzeż, abyś na urzędyŁakomych ludzi nigdy nie sadzał, bo kędySprawiedliwość przedajna, tam przeklęctwo wielkie,A u Boga niewinnych ważne prośby wszelkie.
Pewnego dnia ktoś przytuli Cię tak mocno, że wszystkie Twoje rozbite kawałki zbiorą się do kupy.
Noc daje ci siłę do zmiany rytmu twojego życia. Wystarczy, że wiesz, co chcesz zmienić, oraz że świt nie nadejdzie szybko.
Nic tak nie niszczy człowieka
od środka, jak udawanie, że
wszystko jest dobrze.
W miłości najpiękniejsze jest to, że nasze życie przestaje być tylko nasze, dzielimy je z bliską nam osobą.
Czy zielska rosną po to, byśmy musieli je pielić i nie popadli w lenistwo?
Czy ból dotyka nas, abyśmy kochali
i cenili szczęście? Czy nienawiść istnieje, byśmy mogli doświadczać duchowej radości przebaczenia?
Prawda jest taka, że bez trudności nie bylibyśmy w stanie stawać się lepszymi ludźmi i odkrywać naszego prawdziwego ja. To właśnie w najbardziej krytycznych momentach wyciągamy na światło to,
co w nas najlepsze.
Nie jest szczęśliwy ten, kto posiada wszystko, ale ten, kto umie cieszyć się z każdej, nawet najmniejszej rzeczy.
Całe nasze nieszczęście bierze się stąd, że nie umiemy sobie sami wystarczyć.
