Szczęście według Jacka Santorskiego

 Życie zbyt jest krótkie, by człowiek miał brać na siebie ciężar cudzych błędów. Każdy żyje swym życiem i płaci za to odpowiednią cenę.

 Czyje panowanie, tego religia.

 W państwie rządzonym dobrze wstyd być biednym,w państwie rządzonym źle - bogatym.

 W polityce jest czasem jak w gramatyce:błąd, który popełniają wszyscy,zostaje w końcu uznany za zasadę.

 Życie jest czymś pięknym, darem od Boga, misją oraz walką w której nie można się poddać. Trzeba walczyć o szczęście, o samych siebie. Są chwile szczęścia i smutku. To takie ciągle dążenie do czegoś: do perfekcji, do spełnienia marzeń, do szczęścia.
Kiedy walczymy możemy odnaleźć to szczęście a kiedy poddajemy się, dosięgać będzie cierpienie, tak jak mówi powiedzenie:"Życie to nie bajka, życie to ciągła walka".
Czasami bywa różnie, ale nie ma co się załamywać, trzeba doceniać każdą chwilę i cieszyć się z tego co się ma.

 Najlepszy rodzaj ludzi to ci, którzy wkraczają w Twoje życie i sprawiają, że dostrzegasz słońce tam, gdzie wcześniej dostrzegałeś chmury... Ludzie, którzy wierzą w Ciebie tak bardzo, że... sam zaczynasz w siebie wierzyć... Ludzie, którzy kochają Cię za to, że jesteś po prostu sobą w 100 procentach.. Tacy trafiają się tylko raz w życiu.

 Gdzie wszyscy władną, gdzie jeden nie rządzi.Który ma w mocy kaźni i nagrody,Tam rządu nie masz, tam każdy pobłądzi,Tam rozerwanie i nastąpią szkody.

 Nie oszukuj siebie i innych. Każdy z nas ma w swoim życiu takie osoby, które nawet jak spotkamy po roku czy 20 latach, czujemy w sercu tak jakby to było wczoraj. Tak bardzo nas oswoili.

 Szczęście i harmonia nadejdą dopiero wtedy, kiedy człowiek nauczy się zgodnie z naturą działać, kiedy nauczy się rozpoznawać piękno we wszystkim, kiedy przestanie nadmiernie dążyć do korzyści materialnych, kiedy zrozumie, że skarbem, który posiada, jest sam człowiek.

 Jest rzeczą oczywistą, że pożytek z przemówień krótkich i przemówień długich jest taki sam.