Każdy bohater staje się w ...
Każdy bohater staje się w końcu nudziarzem.
(...) zawsze lepiej żyć z szaleńcem, którego znasz i wiesz, czego się po nim spodziewać, niż z szaleńcem, który dopiero przestąpił próg domu wariatów.
Moje szalone istnienie to niby piosenka; każda nowa miłość to strofka, ale Marcel to refren.
Życie to nie teatr, to co najwyżej kabaret. Jest w nim miejsce na śmiech, na łzy, na refleksję. Jest w nim miejsce na sny, ale jest też miejsce na brutalną rzeczywistość. To jest prawdziwe życie, a nie życie, które jest tylko iluzją.
To jest mój syn. Nie mogłabym go tak poniżyć...
Ludzi nietrudno zrozumieć, jeśli się im bacznie przyglądamy.
Ja się nie zmieniłam, wciąż jestem taka sama, ale nie chodzę już tam, gdzie mnie nie chcą, nie dzwonię do tych, którzy nie odbierają, nie piszę do tych, którzy mi nie odpowiadają i odchodzę z miejsc, gdzie nie jestem mile widziana
Krzyże w życiu pełnią podobną rolę jak krzyżyki w muzyce: podwyższają.
Nie pozwól, aby wczoraj
zabrało ci za dużo dzisiaj.
Każdy moment ludzkiego życia ma w sobie poezję, wytwarza ją. Poezja - to jest przejęcie się chwilą.
Pasterze to naród obłąkany.