Życiem człowieka roztropnego kierują prawdopodobieństwa.
Życiem człowieka roztropnego kierują prawdopodobieństwa.
Życie jest jak kapusta: po jednym liściu dojdziesz do serca - i tam zazwyczaj gorycz.
" -Jeżeli go nie przywiążesz, to pójdzie gdziekolwiek i zginie.
-A gdzież on ma iść?
-Gdziekolwiek prosto przez siebie.
-Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko"
Kłopot, którym się dzielisz, to kłopot o połowę mniejszy.
Nadmierna roztropność u młodych jest złym znakiem.
Myślenie o śmierci przedłuża życie.
Miło jest uspokoić duchy przeszłości i próbować się z nimi zaprzyjaźnić. To odbiera im moc.
Z suki nie będzie kociąt.
Drzewa bywają piękniejsze od ludzi. I często mają ludzką duszę.
Gdy ktoś przestaje mieć łazienkę, czyste łóżko i bieżącą wodę, szybko się degraduje.
Czuwajmy nad tym, by nie stać się klasztorami z czterema gwiazdkami... Niech zawsze będzie gdzieś przynajmniej jedna szyba wybita, którędy mogłaby wejść skarga... By nie zapomnieć o czasie, kiedy dokuczało nam zimno.