Ginący królik krzyczy wśród zielonych łąk. Góry zaciskają potężne dłonie, ...
Ginący królik krzyczy wśród zielonych łąk.
Góry zaciskają potężne dłonie, pełne ukrytego ognia.
W morzu żyją rekiny, w oczach ludzi nienawiść.
Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę, musisz jechać naprzód.
Jak coś zmyślasz, to rób to chociaż z talentem.
Niesprzyjający los nigdy nie dotyka tych, których los sprzyjający nie zdołał omamić.
Stwierdzili, że jestem normalna. Mogę żyć. Powinnam żyć?
Gdyby marzenia były rybami, wszyscy byśmy zarzucali sieci.
Dawno temu wiedziałem na pewno, co jest słuszne, a co nie.
Lepiej naprowadzać zbłąkanych na dobrą drogę towarzysząc im, niż wskazując im kierunek drogi niechętnym ruchem ręki.
Za dużo chcemy ogarnąć rozumem. Powinniśmy pamiętać o sercu.
Każdy z nas czegoś żałuje. Każdy z nas w nieodpowiednim momencie powiedział kilka słów za dużo. Każdy z nas, chociaż raz powiedział "nie", wtedy, gdy serce tak cholernie błagało o "tak". Każdy z nas wybrał niewłaściwą drogę, niewłaściwego człowieka u boku i niewłaściwe emocje. To nic złego popełniać błędy, przecież jesteśmy tylko ludźmi.
Nie byłem stworzony do myślenia. Byłem stworzony do jedzenia.