Czasami trzeba zapominać o tym, co było.

 Życie jest jak rower. Aby utrzymać równowagę, musisz się poruszać.

 Żywot chwali się po śmierci, jak dzień po zachodzie słońca.

 Życie jest jak teatr, tylko bez prób. Dlatego śpiewaj, śmiej się, tańcz, płacz i żyj intensywnie każdego dnia swojego życia, zanim zapadnie ciemność i kurtyna zasłoni dzieło twojego życia.

 Pierwsza zasada życia. Rób rzeczy, których się boisz.

 Zmieniłem się? Może i tak. Może na gorsze, może na lepsze. Zależy, z której strony kto patrzy. Może zachowuję się poważniej, może dziecinniej. Tak i to prawda, że czas zmienia ludzi, ale to nie tylko czas. To także ludzie, z którymi przebywasz.

 Z czasem samotność głęboko wnika w ciebie i już nie chce stamtąd odejść.

 Życie to zbyt wielka rzecz, aby mogło się skończyćzanim wydamy ostatnie tchnienie.

 Jestem z innej bajki. Nie zadawaj się ze mną.

 Żyjemy – tyle mamy. Resztę cierpimy. Zrozumcie, każdy ma swój los, swój cel, swoją miarę czasu. Czasu, który dla ciebie jest przepaścią, dla kogoś inny jest tylko chwilą.

 Najsmutniejsi ludzie jakich w życiu spotkałam, to ci, którzy nie interesują się niczym głęboko. Pasja i zadowolenie idą ze sobą w parze, a bez nich każde szczęście jest wyłącznie chwilowe, nie ma bowiem bodźca, który by je podtrzymywał.