Tak naprawdę jednak prawdziwą walką jest pisanie.

 Nie warto starać się zatrzymywać przy sobie ludzi, przebaczając im każdy błąd, spędzać z nimi czas i każdego dnia obdarzać większym zaufaniem. Oni później i tak dokopią Ci tak mocno, że stracisz wiarę w innych...

 Nie sztukujcie życia letargiem.

 (...) odwagę i głupotę dzieli bardzo cienka linia.

 Żyj tak, aby Twoim znajomym zrobiło się nudno, gdy umrzesz.

 Szczęśliwym jest człowiek,kiedy umie u schyłku swego życiaznaleźć więź łączącą go z jego początkiem.

 Kiedy da nam się wybór, wolimy raczej żyć jak pies,niż umrzeć.

 W jakiś nieracjonalny, wewnętrzny sposób serce i rozum mogą się wymieszać.

 Nie mamy pojęcia o zasobach tkwiących w nas in potentia, jeśli nie musimy z nich czerpać.

 Bo czasem siadam i czuję, że już nie mam siły, że to wszystko mnie przerasta i nie wiem co mam dalej robić.

 Rodzice nie maja pojęcia, jak bardzo czasem potrafią zranić.